Page 2 - sen.kaldın
P. 2
Sen Kaldın
Sen Kaldın
Ben miyim şimdi bu aynadaki,
Yoksa bedenime saplanan sen mi?
Taniyamiyorum kendimi resimlerde senmişsin gibi
Beni bende bırakan herşey gitti, sen kaldın.
Görünmez bağlar var aramızda,
Beni alıp götüren ruhunun sokaklarına,
Ne yazar dönüp baksam ardıma,
Beni bende bırakan herşey gitti, sen kaldın.
Çıkmaz sokaklara döndü yollarım
Deli divane olmuş seni ararım
Uçan kuşa seni sorarım,
Beni bende bırakan herşey gitti, sen kaldın
Bir bakışınla çözüldü bütün mesafeler,
Zaman anlamını yitirdi aramızda.
Susmak bile seninle dolu bir cümle,
Beni bende bırakan her şey gitti, sen kaldın.
Sana çıkan yolları ezberledim içimde,
Kalbim her adımda biraz daha sana döndü.
Geceyi adınla aydınlatan bir hisle,
Beni bende bırakan her şey gitti, sen kaldın.
Geceler seni düşünerek derinleşti,
Uykularım bile seni bekler oldu.
Kalbim ilk kez korkmadan açıldı,
Beni bende bırakan her şey gitti, sen kaldın.

